भट्ट सरसँग वि.सं. २०४० सालदेखिको परिचय हो । मैले लामो समय मालपोत कार्यालयमा काम गरेँ । नेपाल राष्ट्र बैंकमा राजश्व दाखिल गर्न जाँदा उहाँसँग चिनजान भएको हो । उहाँ एकदमै मिजासिलो स्वभावको हुनुुहन्थ्यो ।
“ओलीजी ! बस बस । अैल झाइबर क्या गद्दया हौ ।” भनेर उहाँ मलाई एकछिन बस्न भन्नुहुन्थ्यो । उहाँ मलाई काउन्टरभित्र बोलाउनुहुन्थ्यो ।
वि.स. २०५८ सालमा स्वैच्छिक अवकाश लिएर उहाँले धनगढीको एलएन चोकमा थान कपडाको पसल प्रारम्भ गर्नुभयो । म पसलमा जाँदा, “चाहिने जति कपडा लैजानुहोस् । पछि पैसा भएको बेला दिनुहोला ।” भनेर उहाँ उदारता प्रकट गर्नुहुन्थ्यो ।
उहाँ पहिल्यैदेखि ओम शान्ति संस्थामा आबद्ध हुनुहुन्थ्यो । पछिल्ला समयमा म पनि त्यस संस्थासँग जोडिन पुगेँ । मलाई त्यस संस्थामा जोडनमा उहाँको पनि भूमिका रहेको छ । उहाँसँग म एक पटक बाबा मिलन कार्यक्रममा भारतको माउन्ट आबु, राजस्थानमा गएको छु । ओम शान्तिको आयोजनामा हुने गरेका पिकनिकमा पनि म उहाँको साथसाथमा रहेको छु । हामी पिकनिकको क्रममा सुखड, बेदकोट, घोडाघाडी सँगै गएका थियौं । यस बाहेक संस्थाको आयोजनामा हुने चित्रावलीमा जोखर तालमा सँगै प्रदर्शनीमा गएका थियौं । उहाँले चित्रको राम्ररी विश्लेषण गर्ने, बताउने काम गर्नुहुन्थ्यो ।
भट्ट सरले ओम शान्ति संस्थाका लागि ठूलो योगदान दिनुभएको छ । उहाँले यस संस्थामा लामो समय काम गर्नुभयो । उहाँ जहाँ गएपनि, जस्तोसुकै अवस्थामा पनि प्रजापिता बाबालाई स्मरण गरेर, उहाँका विचारलाई आत्मसात गरेर हिँडनुहुन्थ्यो । उहाँ व्यक्तिगत रूपमा अत्यन्त मिलनसार, ज्ञान दिन सक्ने मानिस हुनुहन्थ्यो । उहाँको दाहसंस्कारका दिन धेरै पानी परेको थियो । हामी धेरै कठिनाइका साथ त्यहाँ गएर श्रद्धाञ्जली दिएका थियौं । एक असल मानिसका रूपमा हामी सदैव सम्झिरहने छौं भट्ट सर ।
No comments:
Post a Comment