भट्टजीको सम्झनामा-डा. कर्णबहादुर बोकटी

गोपालदत्त भट्टजी सँगको मेरो पहिलो भेट भएको तीसको दशक यतादेखिको हो । हेर्दाहेर्दै लामो समय बितिसकेछ । वि.सं. २०५१ सालदेखि उहाँ ब्रह्मकुमारी संस्थामा आबद्ध हुनुभयो । उहाँको व्यक्तित्व प्रभावकारी थियो । उहाँ एकदमै मृदुभाषी, शालीन हुनुहुन्थ्यो । उहाँको जीवनस्तर सामान्य जनता सरह थियो । आफ्ना साथीहरूप्रति उहाँ निकै प्रेम गर्नुहुन्थ्यो । म उहाँसँगको पहिलो भेटबाट प्रभावित भएको मानिस हुँ । 

भट्टजी सँग म ५, ६ पटक माउन्ट बाबु (ब्रहम्कुमारी) को मुख्यालय गएको छु । सन् १९९६ मा हामी पहिलो पटक सँगै माउन्ट आबु गएका थियौं । त्यो यात्रा स्मरणीय थियो, आत्मीय थियो । यात्रामा गएका सबै सहभागीका बिचमा आपसी प्रेम एवं विश्वास थियो । यस यात्रामा हामीले ट्र्ेनबाट यात्रा गरेका थियौं । रेलवे स्टेशनमा हामीले स्टोभ बालेर खाना पकाएर खाएका थियौं । यो टोलीमा हामी २०–२५ जना थियौं । हामी सबैले भाँडाकुँडा समेत बोकेका थियौं । हाम्रो बेलुकाको बास उदयपुरमा धर्मशालामा भएको थियो । त्यसपछि हामी माउन्ट आबु (राजस्थान, भारत) पुगेका थियौं । माउन्ट आबुमा हलमा ठाउँ नपुगेर हामीले पाल लगाएर बसेका थियौं । अर्को पटकको यात्रा पनि रेलबाट भएको थियो । साँझ हामी बरेलीमा रहेको सैनिक धर्मशालामा बसेका थियौं । 

ब्रहमकुमारीको धनगढीमा रहेको कार्यालयमा बिहान आउँदा जाँदा हाम्रो भेट भइरहन्थ्यो । पहिला हसनुपरमा रहेको केन्द्रमा भेट हुन्थ्यो भने पछिल्ला दिनमा बसपार्कमा रहेको कार्यालयमा भेट हुन्थ्यो । उहाँले आफ्नो जन्मस्थल बैतडीका साथसाथै भारतको पिथौरागढमा समेत ओम शान्ति आश्रम खोल्ने काममा पहलकदमी लिनुभयो । यस काममा गोपालजी सँग महेन्द खनाल, शिवलाल महतरा पनि जानुहुन्थ्यो । धनगढीमा ओम शान्ति संस्थाको स्थापना वि.सं. २०४८ बाट भएको हो । प्रारम्भमा यस संस्थामा रघुनाथ पाठक, भक्तबहादुर चन्दका साथै बागेश्वरी श्रेष्ठ लगायतका मानिसहरू सामेल हुनुभएको थियो भने त्यसपछि गोपालजी पनि जोडिनुभयो । उहाँ यस धार्मिक संस्थामा प्रारम्भकालीन सदस्य मध्ये एक मानिनुहुन्छ । उहाँ जुन दिनदेखि यस संस्थामा लाग्नुभयो, निरन्तर लागिरहनु भयो । यस हिसाबले उहाँ निष्ठावान एवं प्रतिबद्ध व्यक्ति हुनुहुन्थ्यो । 

गोपालजी ईश्वर सरहका व्यक्ति हुनुुहुन्थ्यो । आफ्नो विचारप्रति उहाँ मृत्यु हुँदा सम्म पनि प्रतिबद्ध रहनुभयो । उहाँ सत्यको मार्गमा सदैव हिँड्नुभयो । उहाँ अरुप्रति सद्भाव राख्नुहुन्थ्यो । अरुको दुःखमा उहाँले सदैव साथ दिनुहुन्थ्यो । उहाँको सम्झनाले मन पोलिरहन्छ । एक असल मित्रको सम्झना गर्नु बाहेक अब हामीसँग कुनै विकल्प छैन । 

 (डा. कर्णबहादुर बोकटी ओम शान्तिमा लामो समयदेखि आबद्ध हुनुहुन्थ्यो । उहाँले क्षेत्रीय पशुसेवा निर्देशनालय, डोटीको क्षेत्रीय प्रमुख भएर कार्य गरिसक्नुभएको छ ।)